Mam wrażenie, że im jestem starsza, tym bardziej Moje życie jest pokręcone, a Moje pomysły są po prostu chore. A może to Ja je sobie utrudniam.? Pracę mam do końca roku. Studiuję zaocznie, tyle, że już Mi się odechciało. Jednym słowiem... NIC MI SIĘ NIE CHCE. Z natury jestem typem domownika, bardzo związanym z rodzicami, który najchętniej zaszyłby się w domu i nie wychodził z niego... Aż tu nagle... Wymyśliłam sobie wyjazd do Anglii... Chcąc poznać inne, nowe życie... Chcąc zobaczyć i przekonać się czy tam rzeczywiście jest tak fajnie... Od kąd świat zabrał Mi dwóch najukochańszych ludzi, nie mam teraz nikogo z kim mogłabym pogadać o wszystkim. Nie mam chłopaka, ani nawet przyjaciół... Dlaczego? Bo mam dość ludzi.! Dość tego świata.! Dość tych problemów.! I wreszcie chciałabym stąd uciec. Z góry dziękuję za każde dobre słowo i radę. :) ^^